Astrologie is geen wetenschap.
Dat wordt gezegd.
De astrologie lijkt zich aan wetenschappelijke bevestiging te willen onttrekken. Er is geen meetbare invloed van Saturnus, Mercurius of Venus op aarde. Evenmin is er statistisch voldoende significantie voor verbanden tussen astrologische en werkelijke gebeurtenissen.
Wanneer je je bezighoudt met het opstellen van een geboortehoroscoop, krijg je al snel een andere indruk. Het gaat om het exact bepalen van de positie van planeten, hemellichamen en astronomische punten op bepaalde tijdstippen. Precieze hoeken en huizensystemen worden volgens vastgestelde methoden berekend.
En uiteindelijk krijg je een uitspraak die zo weinig concreet is dat – volgens de wetenschap – iedereen zich erin zou kunnen herkennen.
Toen verscheen het boek van Gunter Sachs, die statistisch bewijs probeerde te leveren dat geen wetenschappelijke toetsing doorstond.
In mijn ogen is astrologie nu eenmaal geen wetenschap. Ze heeft iets diep kwalitatiefs. Iets dat veel meer met betekenis te maken heeft. Met de betekenis die ieder individu er zelf in ziet. Zoals iedere tarotkaart op ieder moment en voor ieder mens een betekenis kan bieden die precies bij dat moment en die persoon past. En betekenis laat zich niet meten. Ze wordt bepaald door de mens: diens biografie, ervaringen en psychologische gesteldheid.
De patronen waarmee we opgroeien, vormen ons een leven lang. Stressvolle patronen of levendige patronen. De relatie met de vader of de moeder. De relatie-ervaringen die we bij onze ouders hebben meegemaakt. We zoeken het bekende. Daar voelen we ons veilig. De partner met wie we vervolgens lange tijd samenblijven, hoeft daarom niet per se te voldoen aan de astrologische harmonieleer van zonnetekens. Toch zijn er vaak verbanden met de geboortehoroscoop te leggen. Soms zijn die heel duidelijk. Soms kost het tijd om ze te herkennen.
Astrologie als enige mogelijke verklaring voor alle verschijnselen gebruiken zou even funest zijn als negeren dat lichamelijke factoren, ziekten, beweging of voedingspatronen psychologische effecten hebben. Ze biedt echter wel een extra perspectief.
En iedereen die ik ken kan een soort persoonlijke statistiek laten zien waarin bepaalde sterrenbeelden zich met een voor mij voldoende significantie ophopen.
Daarom ligt mijn focus ook niet op de astrologische techniek. Hoewel mijn berekeningen exact zijn en gebaseerd zijn op NASA-gegevens en andere tabellen. Ook mijn huizenberekening volgens Placidus gebeurt met de bijbehorende wiskundige algoritmen. Maar ik bied (nog) geen keuze uit huizensystemen, niet alle hoekaspecten en ook enkele andere zaken niet die een professionele astroloog waarschijnlijk zou missen.
Op dit moment luister ik veel naar de Sugababes. Een band waarvan de kernbezetting bestaat uit een Weegschaal en Tweelingen. John Lennon (Weegschaal) en Paul McCartney (Tweelingen) – wat een geweldig duo. Pauls geliefde Linda (Weegschaal). Genesis, waar zoveel Watermannen rondliepen. The Rolling Stones met een sterke Boogschutter en een sterke Leeuw vooraan.
Er zijn talloze van zulke interessante verschijnselen. Ook in films. Bij sommige films die geweldig werkten, zie je verbazingwekkende „matches“ tussen de regisseur en de hoofdrolspelers.
Publieke personen bieden überhaupt een prachtig terrein voor zulke beschouwingen. Je ziet daarin niet noodzakelijk altijd de hierboven beschreven astrologische „matches“ volgens het leerboek, zoals Gunter Sachs die probeerde te bewijzen.
Je ziet eerder dat de meeste mensen zich vaak in patronen bewegen. Uiteindelijk heeft dat te maken met hun psychologie en biografie: bepaalde sterrenbeelden keren steeds terug of spelen een bijzondere rol in hun leven.
