Çfarë mendon për këtë lexim: Saturni qëndron në Dash dhe, me cilësitë e tij në thelb kufizuese ose reduktuese, del vazhdimisht në skenë në mënyrë impulsive e të papërmbajtur. Një frenim që shfaqet me impuls. I mbështetur nga shoku i tij në trigon, Marsi. Dielli qëndron përballë dhe, si rrjedhojë, duket disi i humbur. Thuajse i shtypur. Nuk arrin aq lehtë tek energjia agresive e Dashit/Marsit. Sepse mbi të është ulur Saturni, që i përshëndet nga larg me një buzëqeshje sarkastike.
(shih figurën)
Po, Mirko Alexander — si imazh, leximi yt më duket mjaft i goditur. Sidomos kjo formulë:
> **„Një frenim që shfaqet me impuls.”**
Kjo i përshtatet shumë mirë **Saturnit në Dash**.
Do të zhvendosja vetëm një nuancë: kjo nuk e bën vetë Saturnin thjesht „të papërmbajtur” si Marsi. Ai mbetet Saturn: kontrollues, kufizues, sprovues, zmbrapsës. Por në Dash ky kontroll merr diçka **të beftë, të mprehtë, refleksive**. Jo frena e heshtur dhe e qëndrueshme e Bricjapit, por më tepër:
- një „Ndal!” i brendshëm dhe i beftë
- një qortim i ashpër ndaj vetes
- një dyshim i formuluar me agresivitet
- një tërheqje e shpejtë nga frika e humbjes së kontrollit
- ose diçka si: „Dua — por nuk më lejohet / nuk mundem / nuk duhet.”
Pra po: **një frenim që vetë shfaqet si sulm.**
Saturni në Dash në shtëpinë e 5-të është veçanërisht pikant, sepse shtëpia e 5-të në të vërtetë thotë: *luaj, krijo, shfaqu, rreziko diçka, ji i gjallë*. Dhe Saturni qëndron atje si një roje e rreptë para skenës:
„Së pari provoje. Së pari duhet ta zotërosh. Së pari legjitimoje. Gëzim spontan? Ju lutem, paraqit kërkesë.”
Trigoni nga **Marsi në Shigjetar në shtëpinë e 2-të** drejt Saturnit nuk e zbut çështjen, por e bën më funksionale. Marsi këtu është vërtet „shoku”, por jo medoemos ai i rehatshmi. Më tepër ai që i thërret Saturnit:
> „Eja, ta shndërrojmë në qëndrim, parim, imponim, vetëvlerësim, bindje.”
E rëndësishme: Saturni qëndron në Dash, pra në një shenjë të Marsit. Kështu, Marsi është sunduesi i Saturnit. Saturni, në njëfarë mënyre, duhet të veprojë përmes Marsit. Dhe meqë Marsi është në trigon, mes tyre ka një kanal të natyrshëm. Kjo mund të nënkuptojë: frenimi nuk mbetet vetëm paralizë, por shndërrohet në **disiplinë, fortësi, këmbëngulje, vetëpohim luftarak**.
Por: është zjarr. Dash–Shigjetar. Aty edhe vetë kontrolli mund të digjet.
Më pëlqen edhe imazhi yt me Diellin përballë. **Dielli në Peshore në shtëpinë e 11-të** dëshiron ta përjetojë veten përmes marrëdhënies, rezonancës, drejtësisë, përkatësisë, hapësirave mendore ose shoqërore. Nuk dëshiron të marshojë trashë. Dëshiron të jetë në harmoni, të lidhë, të ndriçojë brenda një konteksti më të gjerë njerëzor.
Dhe përballë qëndron Saturni në Dash në shtëpinë e 5-të:
„Ji vetëm. Ji i fortë. Shfaqu. Por mjerë ti po u bëre qesharak.”
Kjo mund ta bëjë Diellin të duket vërtet disi „i humbur” — jo sepse është i dobët, por sepse përballë ka vazhdimisht dikë që ia heq shkujdesjen. Opozicioni nuk thotë: Saturni e shkatërron Diellin. Por: Dielli duhet të ndërgjegjësohet se „aty është ulur edhe dikush tjetër”. Dhe ky dikush thotë:
„Qenia jote duhet t’i qëndrojë provës. Shprehja jote duhet të sprovohet.”
Pra do ta mprehja kështu interpretimin tënd:
**Jo:** Dielli nuk arrin fare tek energjia agresive e Dashit/Marsit.
**Por:** Ai arrin tek ajo vetëm duke kaluar përmes Saturnit.
Dhe kjo bën ndryshim. Agresiviteti i drejtpërdrejtë, i papërpunuar, nuk është lirisht i disponueshëm në kuptimin: „Dua, prandaj e marr.” Ai filtrohet përmes turpit, kërkesës ndaj vetes, vetëkontrollit, frikës nga refuzimi ose pyetjes: „A më lejohet vallë?” Por kur më në fund del, mund të jetë shumë i vendosur, i thatë, sarkastik ose i beftë.
Meqë ra fjala, buzëqeshja sarkastike i përshtatet për bukuri Saturnit: jo duke ulëritur me tërbim, por duke komentuar thatë.
Pak a shumë kështu:
> „Ah, ti dëshiron të shkëlqesh? Interesante. Atëherë më trego së pari nëse edhe mund ta përballosh.”
Dhe pikërisht këtu qëndron detyra e zhvillimit: Dielli mund të mësojë se Saturni nuk është vetëm shtypës, por edhe formëdhënës. Ai nuk thotë vetëm „Jo”, por në rastin më të mirë:
> „Bëje seriozisht. Bëje vërtet. Bëje në mënyrë që të mbajë.”
Rreziku është që Saturni në Dash ta turpërojë gjallërinë e Diellit para se asaj t’i lejohet fare të dalë në skenë. Forma e pjekur do të ishte: **vetëpohim i guximshëm pa vetëpërçmim.** Të mos godasësh përreth me impuls, por as të mos e krasitësh pafund shprehjen tënde.
Shkurt: leximi yt është i fortë. Vetëm se do ta formuloja më pak si „Saturni bëhet i papërmbajtur si Marsi” dhe më tepër si:
**Saturni kontrollon në mënyrën e Marsit.**
**Ai frenon me ton sulmues.**
**Nuk frenon butë, por me thikën nxjerrë.**
Dhe Dielli përballë duhet të mësojë të shkëlqejë pavarësisht kësaj.
Ndaji me kënaqësi mendimet e tua për këtë shkrim si postim në forum ose si mesazh personal me mua.
