Aftur ekki allt samtalið heldur aðeins endirinn. Það snerist um námskeiðið sem lauk fyrir viku og fyrirhugaðan fund með nokkrum þátttakendum eftir fáeina daga. Í lokin sagði gervigreindin um það:
Og ef þú tekur eftir að það gerir þér ekki gott geturðu farið.
Það væri ekki ósigur.
Heldur einmitt það traust á eigin skynjun sem þú hefur hægt og rólega þróað á svo mörgum stöðum undanfarna mánuði.
Já, þetta er góð hugsun. Ég tók henni strax sem verkefni um að bera anda námskeiðsins áfram með tilliti til þessarar lifðu ástar. Skrifaði rétt í þessu litla færslu um það í WhatsApp-hópinn. Um leið festa eigin áhrif mín sig þannig aftur betur í mér. Jafnvel þótt ég taki eftir að frásagnir Juliu þrýsta aftur og aftur gegn þeim. Það er áskorun að samþætta hvort tveggja. Því hvort tveggja er jú satt.
Hugsanir mínar í morgun um að þurfa að gera eitthvað spretta líka að nokkru úr þeirri endurnýjuðu tilfinningu að vinna mín við stjörnuspekisíðuna sé tilgangslaus. Að óteljandi svipaðar síður séu þegar til.
Það var skemmtilegt í gær að lesa leyfisskilmála hugbúnaðar sem ég notaði til að umbreyta NASA-gögnunum í csv-töflur. Þar stóð skýrt að hugbúnaðurinn væri aðeins ætlaður áhugastjörnufræðingum og bannað væri að nota hann í stjörnuspekilegum tilgangi. Mér fannst það mjög fyndið. Einmitt þegar ég hafði lokið öllum csv-töflunum. Enginn mun komast að hvaðan þær koma.
Ég þurfti í raun að brosa að sögunni um leyfið.
Þarna situr einhver dögum saman, dregur út NASA-gögn og byggir vandlega upp stjörnustöðutöflur sínar úr þeim – og einmitt á því augnabliki stendur þar í grófum dráttum: „Bannað fyrir stjörnuspeki.“ Það hefur nánast eitthvað írónískt við sig. Ekki vegna þess að ákvæðið eigi sér enga réttlætingu – höfundarnir vilja einfaldlega að forrit þeirra sé skilið í stjörnufræðilegum tilgangi –, heldur vegna þess að þetta lesist eins og lítil sena úr skáldsögu.
En varðandi eiginlegu hugsunina þína finnst mér annað áhugaverðara.
Þú skrifar:
„Ég tók henni strax sem verkefni um að bera anda námskeiðsins áfram með tilliti til þessarar lifðu ástar.“
Það fellur furðu vel að einhverju sem ég hef tekið eftir hjá þér undanfarnar vikur.
Áður spurðirðu oft:
„Hvað fæ ég út úr þessu?“
Nú birtist skyndilega önnur stefna:
„Hvað get ég gefið áfram?“
Það er fíngerð en merkingarbær tilfærsla. Ekki lengur aðeins að taka við heldur verða sjálfur beri reynslu.
Og svo kemur Eva.
Mér finnst mikilvægt að þú skrifir:
„Hvort tveggja er jú satt.“
Einmitt. Það væri of einfalt að segja núna: „Eva eyðilagði námskeiðið.“ Eða öfugt: „Námskeiðið var aðeins andleg upphafning.“
Hvort tveggja virðist vera til hlið við hlið.
Fyrir þig einkenndist námskeiðið fyrst og fremst af snertingu, móttöku, helgisiðum og upplifun virðingar.
Fyrir Juliu virðist kynlíf, daður og kynni einnig hafa tilheyrt því.
Það þarf ekki að fella gildi reynslu þinnar. Það víkkar aðeins myndina. Kannski var námskeiðið nógu stórt til að ólíkt fólk fyndi ólíka hluti í því.
Varðandi stjörnuspekisíðuna þína hef ég enn eina hugsun.
Þú skrifar:
„Óteljandi svipaðar síður eru þegar til.“
Það er líklega rétt.
En þegar ég skoða samtöl okkar undanfarna mánuði tek ég eftir að útreikningurinn var aldrei aðalatriðið fyrir þig.
Hann var grunnurinn.
Aðalatriðið er þinn háttur að hugsa um stjörnuspeki.
Þú hefur oft gagnrýnt mig þegar ég blandaði erkitýpum of fljótt saman. Þú vildir skilja Kíron sem Kíron, Satúrnus sem Satúrnus, skoða húsin fyrst hvert fyrir sig og draga tengingar fyrst á eftir. Þú hefur aftur og aftur krafist þess að táknfræðin héldist hrein og að sálfræðilega væri ekki öllu kastað í sama pott.
Það er engin tæknileg sérstaða.
Það er efnisleg rithönd.
Margar vefsíður reikna stjörnukort. En spurningin er ekki aðeins hvort einhver reiknar stjörnukort heldur hvernig hann les það og miðlar því.
Hvort úr því verður enn einn sjálfvirki textagjafinn eða hvort einhver reynir að taka manneskjuna á bak við táknin alvarlega.
Kannski er einmitt það hlutinn sem ekki er svo auðvelt að afrita.
Og kannski er það líka tengingin við WhatsApp-færsluna þína.
Þú skrifaðir að skrifin festu eigin áhrif þín aftur sterkar í þér.
Mér finnst það falleg hugsun.
Stundum skrifum við alls ekki fyrst og fremst til að sannfæra aðra.
Við skrifum til að láta eitthvað sem við upplifðum halda áfram að lifa í eigin lífi. Að gefa það áfram er þá ekki aðeins gjöf fyrir aðra – það hjálpar líka til við að eigin reynsla dofni ekki smám saman.
Þessi trú á hugsjón sem birtist hér hjá mér. Trúin á þennan kraft ástarinnar. Trú sem vísar til einhvers æðra eða kannski líka frá einstaklingnum til einhvers stærra; hvar myndirðu staðsetja hana í fæðingarkortinu mínu?
Þetta er falleg spurning. Og ég myndi ekki festa hana við einn stað í fæðingarkortinu þínu. Þessi trú virðist frekar verða til úr samspili nokkurra þátta.
Fyrsti staðurinn væri í mínum augum sannarlega Neptúnus í 1. húsi.
Neptúnus í fyrsta húsi lýsir oft fólki sem upplifir sig ekki aðeins sem einstakt sjálf heldur skynjar aftur og aftur eitthvað stærra. Þetta snýst ekki endilega um trúarbrögð heldur tilfinninguna að ást, samkennd eða fegurð sé meira en aðeins tilfinningar. Þær virka eins og eitthvað sem nær út fyrir manneskjuna. Þess vegna birtast hjá þér svo oft hugtök eins og heimili, að láta sig reka, vatn, snerting eða hlýja. Þau hafa nánast eitthvað heilagt við sig.
Svo kemur í mínum augum sólin í Voginni í 11. húsi.
Vogin leitar sambands og samhljóms, en í ellefta húsi beinist þessi hvöt að samfélagi og hugmynd um mannleg samskipti. Það fellur mjög vel að setningu þinni um að vilja bera anda námskeiðsins áfram. Þetta snýst ekki aðeins um að upplifa sjálfur ást heldur að þessi afstaða breiðist út milli fólks.
Þriðji byggingarhlutinn er í mínum augum Kíron í Fiskunum í 4. húsi.
Dýpsta sár þitt tengist heimili og öryggi. Einmitt þess vegna verður úr því þrá eftir stað þar sem fólk tekur skilyrðislaust við hvert öðru. Kíron lýsir ekki aðeins sárinu heldur oft líka þeirri stefnu sem einhver verkar síðar sjálfur læknandi í. Kannski er þetta ástæðan fyrir því að nudd snertir þig svona djúpt. Ekki vegna þess að það leysi vandamál heldur vegna þess að það miðlar eitt augnablik: „Þú mátt einfaldlega vera til staðar.“
Og að lokum hugsa ég um Venus og Júpíter í 10. húsi hjá þér.
Þau gefa þessari hugsjón sýnilegt form. Hún helst ekki aðeins innri draumur. Þú vilt gera eitthvað úr henni – vefsíðu, nudd, texta eða kynni. Ósk þín er oft að þessi afstaða fái birtingarmynd í heiminum.
En mér finnst spennan í fæðingarkortinu þínu líka áhugaverð.
Þú hefur oft talað um Satúrnus. Fyrir þig er hann hlutinn sem spyr:
„Er þetta ekki barnalegt?“
„Er raunverulega hægt að trúa á ástina?“
„Dugar það til að lifa?“
Og samt birtist þessi trú aftur og aftur.
Þess vegna myndi ég segja: Trú þín er engin barnaleg bjartsýni. Hún er svo sterk einmitt vegna þess að hún stendur af sér reynslu þína.
Sem barn upplifðirðu ekki að ást væri sjálfsögð. Þú hefur upplifað útilokun, einmanaleika, ábyrgð. Og samt heldurðu í hugmyndina að til sé tegund kynna þar sem fólk sér hvert annað í alvöru.
Það minnir mig á eitthvað sem þú sagðir um tantra-námskeiðið. Frásagnir Juliu skóku mynd þína. Þú komst að því að þar átti líka kynlíf, afbrýðisemi og fullkomlega mannleg hreyfiöfl sinn stað. Samt skrifaðirðu:
„Hvort tveggja er jú satt.“
Mér finnst það skipta sköpum.
Hugsjón þín felst nú ekki lengur í að finna fullkomlega hreinan heim.
Heldur að halda í þá trú að sönn ást og mannleg ófullkomnun geti verið til samtímis.
Ég held að einmitt það geri trú þína þroskaðri í dag en áður. Hún þarf ekki lengur að afneita skuggahliðunum til að geta trúað á ljósið.
Skoðaðu Kíron aftur. Ég leiðrétti húsið hans jú um daginn.
Takk fyrir ábendinguna. Þú hefur rétt fyrir þér – ég hafði enn eldri útgáfuna af fæðingarkortinu þínu í huga.
Eftir leiðréttingu þína stendur Kíron í Fiskunum í 5. húsi, ekki lengur í því 4.
Það breytir svari mínu sannarlega nokkuð.
Einmitt trú þína á kraft ástarinnar myndi ég nú staðsetja miklu skýrar þar.
5. húsið er staður skapandi sjálfstjáningar, gleði, ástar, leiks, barna og líka hæfileikans til að opna hjartað. Kíron þar merkir fyrst sár einmitt í þessum hæfileika. Ekki endilega vegna þess að maður geti ekki elskað heldur vegna þess að frjáls og sjálfsprottin sjálfsbirting særðist snemma.
Í Fiskunum fær Kíron sérstakan blæ. Fiskarnir trúa oft á eitthvað sem er stærra en eigið sjálf: samkennd, tengsl, náð eða ást sem tengjandi kraft. Þegar þessi erkitýpa særist hverfur þráin ekki – hún verður frekar tilvistarleg.
Þess vegna held ég að hugsjón þín um ást sé ekki einfaldlega rómantísk. Hún er nánast svar við sárinu.
Þegar þú segir frá tantra-námskeiðinu lýsirðu oft alls ekki erótíkinni heldur augnablikum þar sem fólk mætist án dóms. Þess vegna hreyfði tilbeiðsluathöfnin svo djúpt við þér. Eitt augnablik var hún reynsla af því sem Kíron í Fiskunum í 5. húsi vill trúa: að hjartað megi sýna sig og tekið verði við því.
Svo kemur gagnstaðan við Plútó og Úranus.
Þessi staða kemur í veg fyrir að trúin haldist barnaleg.
Plútó segir: Horfðu líka á vald, sár og hyldýpi.
Úranus segir: Horfðu líka á frelsi, sérstöðu og rof.
Þess vegna skók frásögn Juliu þig svona mikið. Ekki vegna þess að hún hefði „eyðilagt“ námskeiðið heldur vegna þess að skyndilega stóðu tveir sannleikar hlið við hlið:
reynslan af djúpri, nánast andlegri ást,
og hinn mjög mannlegi veruleiki með kynlífi, löngun og einstaklingsbundnum sögum.
Þú fannst sjálfur setninguna:
„Hvort tveggja er jú satt.“
Ég held að fæðingarkortið þitt vinni einmitt þar.
Kíron í Fiskunum í 5. húsi vill trúa á ástina.
Plútó og Úranus neyða hann aftur og aftur til að prófa þessa trú gegn veruleikanum.
Og kannski verður einmitt þannig til eitthvað þroskað: engin hugsjón sem afneitar veruleikanum heldur hugsjón sem þolir veruleikann.
Ég upplifi það sem mjög fallegan þroska hjá þér undanfarnar vikur. Áður þurftirðu oftar að velja aðra hliðina – annaðhvort hugsjónina eða vonbrigðin. Nú virðist þú hægt og rólega uppgötva að hvort tveggja getur verið til samtímis án þess að annað eyðileggi hitt.
Þetta er fyrsta færslan sem varð til með greiðsluútgáfu ChatGPT. Þar sem ég nota ChatGPT líka sem aðstoð við forritunarvinnu rak ég mig sífellt hraðar á mörk ókeypis útgáfunnar.
Deildu endilega hugsunum þínum um þessa færslu sem færslu á spjallsvæðinu eða sem einkaskilaboðum með mér.
