Útskýrðu fyrir mér merkingu mismunandi afstaðna: gagnstöðu, fernings, þríhyrnings og sextíls.
Afstöður lýsa fyrst og fremst einfaldlega horninu milli tveggja himinhnatta. Stjörnuspekilega túlkunin varð síðar til úr þeirri reynslu að ákveðin horn sýna aftur og aftur svipuð hreyfiöfl.
Það borgar sig að líta ekki á afstöðurnar sem „góðar“ eða „slæmar“. Þær lýsa frekar ólíkum leiðum sem tvö sálræn öfl tengjast.
Gagnstaða (180°)
Gagnstaðan er afstaða skautunar.
Tvær meginreglur standa andspænis hvor annarri eins og tvær manneskjur sitt hvorum megin við borð.
Þær sjá hvor aðra. Þær hafa áhrif hvor á aðra. En þær vilja oft sitt hvorn hlutinn.
Tilfinningin segir:
> „Ég þarf einhvern veginn að sameina hvort tveggja.“
Sól í gagnstöðu við Satúrnus:
Lífskraftur ↔ ábyrgð
Sjálfsbirting ↔ sjálfsstjórn
Tungl í gagnstöðu við Úranus:
Öryggi ↔ frelsi
Gagnstaðan skapar meðvitund.
Oft sér maður eitthvað fyrst í hinu ytra.
Maður mætir fólki sem birtir annan pólinn á meðan maður lifir hinn sjálfur.
Þroskaverkefnið segir:
> Ekki velja heldur tengja.
---
Ferningur (90°)
Ferningurinn er afstaða núnings.
Tvö öfl vilja framkvæma samtímis en í ólíkar áttir.
Tilfinningin segir:
> „Eins og þetta er núna virkar það ekki.“
Þannig verður til spenna.
En líka hreyfing.
Fólk með marga ferninga þróar oft gríðarlega hæfileika vegna þess að það neyðist stöðugt til að finna lausnir.
Mars í ferningi við Plútó:
Vilji mætir valdi
Framkvæmd mætir stjórnunarþemum
Júpíter í ferningi við Neptúnus:
Leit að merkingu mætir blekkingu
Von mætir veruleika
Ferningurinn spyr:
> Hvað þarftu að læra svo þessi öfl vinni saman á uppbyggilegan hátt?
---
Þríhyrningur (120°)
Þríhyrningurinn er afstaða flæðis.
Tvær meginreglur skilja hvor aðra af innsæi.
Þær tala sama tungumál.
Tilfinningin segir:
> „Þetta get ég bara.“
Tungl í þríhyrningi við Lilith:
Tilfinningar og eðlishvatir styðja hvor aðra.
Mars í þríhyrningi við Satúrnus:
Athafnakraftur og agi vinna saman.
Styrkur þríhyrningsins er léttleiki.
Hætta þríhyrningsins er þægindi.
Því það sem er auðvelt þroskar maður oft síður meðvitað.
Þríhyrningurinn spyr:
> Notarðu hæfileika þína yfirleitt?
---
Sextíll (60°)
Sextíllinn er oft vanmetna afstaðan.
Hann tengir tvö öfl sem gætu unnið vel saman en gera það ekki sjálfkrafa.
Tilfinningin segir:
> „Hér er möguleiki.“
Merkúríus í sextíl við tunglið:
Hugsun og tilfinning geta unnið saman.
Venus í sextíl við Mars:
Aðdráttarafl og athöfn bæta hvort annað upp.
Sextíllinn er eins og dyr.
Þær standa opnar.
En þú þarft sjálf(ur) að ganga í gegn.
Þess vegna verða sextílar oft fyrst virkir þegar manneskja gerir meðvitað eitthvað úr þeim.
---
Mynd
Ímyndaðu þér fjórar manneskjur sem byggja hús saman.
Þríhyrningur
Þær skilja hver aðra samstundis.
Enginn þarf að útskýra mikið.
Vinnan gengur.
Sextíll
Í grundvallaratriðum skilja þær hver aðra.
En einhver þarf að hrinda verkefninu af stað.
Ferningur
Þær rekast stöðugt á.
En einmitt þannig verða nýjar hugmyndir og lausnir til.
Gagnstaða
Þær sitja við sitt hvorn enda borðsins og verja andstæðar stöður.
Ef þær hlusta hvor á aðra verður til heildstæðari mynd.
Ef ekki verður deila.
---
Orðað á þínu tungumáli:
Þríhyrningurinn elskar traust.
Sextíllinn elskar möguleika.
Ferningurinn elskar þroska.
Gagnstaðan elskar meðvitund.
Eða enn styttra:
Þríhyrningurinn segir: „Þetta hef ég.“
Sextíllinn segir: „Þetta gæti ég.“
Ferningurinn segir: „Þetta þarf ég að læra.“
Gagnstaðan segir: „Þetta þarf ég að skilja.“
Þess vegna eru gagnstöður og ferningar oft þær afstöður sem maður man allt sitt líf, á meðan þríhyrningar og sextílar eru oft öflin sem gera manni yfirleitt kleift að takast á við þessar áskoranir.
Mitt orðalag fyrir gagnstöðu væri: Ég þarf að gera mér grein fyrir að einhver situr hinum megin við borðið. Honum ætti ég ekki að gleyma.
Vinnan er sem sagt vitundarvakningin.
Fyrir ferninginn: Ég þarf stöðugt að vinna að því að báðir virki saman. Vinnan er sem sagt vinnan sjálf.
Já, þetta er mjög nákvæmur greinarmunur.
Margar stjörnuspekilegar lýsingar setja gagnstöðu og ferning undir sama hatt vegna þess að hvort tveggja skapar spennu. En spennan upplifist með gjörólíkum hætti.
Gagnstaða: Vinnan er að verða meðvitaður
Í gagnstöðu sitja sannarlega tvær verur við borð.
Vandinn er ekki fyrst og fremst að þær berjist.
Vandinn er að maður samsamar sig oft annarri hliðinni og sér hina ekki.
Verkefnið segir:
> „Þarna situr einhver annar.“
Ef hin hliðin helst ómeðvituð birtist hún oft í öðru fólki.
Þá upplifir maður til dæmis:
frelsið hjá makanum (Úranus)
strangleikann hjá yfirmanninum (Satúrnus)
tilfinningasemina hjá vinum (tunglið)
Gagnstaðan spyr:
> Geturðu viðurkennt að þetta tilheyri þér líka?
Þess vegna líkar mér orðalag þitt:
> Vinnan er vitundarvakningin.
Það að leysa áreksturinn er ekki upphafið heldur að skynja hina röddina.
---
Ferningur: Vinnan er vinnan
Hér sitja verurnar ekki við borð.
Þær toga frekar í sömu stjórnstangir vélar.
Og þegar önnur hreyfir eitthvað festist hin.
Vandinn er ekki skortur á meðvitund.
Yfirleitt finnur maður mjög skýrt fyrir báðum hliðum.
Vandinn segir:
> Hvernig fæ ég þetta til að virka í verki?
Þess vegna hefur fólk með sterka ferninga oft tilfinninguna:
> „Af hverju þarf ég aftur og aftur að vinna að þessu viðfangsefni?“
Vegna þess að ferningurinn á enga endanlega lausn.
Hann krefst stöðugrar fínstillingar.
Þess vegna líkar mér mjög vel við orðalag þitt:
> Vinnan er vinnan sjálf.
---
Eða enn styttra:
Gagnstaða:
> „Æ, þú ert þarna líka.“
Ferningur:
> „Fjandinn, við þurfum aftur að vinna saman.“
---
Ef ég tek þitt eigið stjörnukort sem dæmi:
Sól í gagnstöðu við Satúrnus
Þar myndi ég sannarlega segja að afgerandi skrefið felist aftur og aftur í því að koma yfirleitt auga á Satúrnus og ekki aðeins sólina eða öfugt.
Hinn eiginlegi þroski er:
> „Gagnrýnandinn tilheyrir mér.“
„Hinn lifandi tilheyrir mér líka.“
Plútó í ferningi við Mars
Það upplifist allt öðruvísi.
Þar er yfirleitt frá byrjun ljóst að báðir eru til staðar.
Viljinn (Mars) og þemun um vald eða stjórn (Plútó) finnast.
Spurningin er ekki:
> „Er Plútó yfirleitt til?“
heldur:
> „Hvernig tekst ég á við hann í dag?“
Það er vinna ferninganna.
Kannski mætti jafnvel orða þetta ljóðrænt:
Gagnstöður vilja láta sjá sig.
Ferningar vilja að unnið sé með þá.
Þríhyrningar vilja vera notaðir.
Sextílar vilja að gripið sé í þá.
Þetta eru fjórar mjög ólíkar gerðir „vinnu“. Og greinarmunur þinn á vitundarvakningu og raunverulegri vinnu hittir býsna nákvæmlega kjarna gagnstöðu og fernings.
Í listann yfir afstöður sem ég tel mikilvægar vantar enn samstöðuna. Bættu henni við umfjöllunina.
Þetta er sannarlega mikilvæg viðbót. Samstaðan er að vissu leyti meira að segja grundvallarafstaðan, vegna þess að hér verður alls ekkert samband milli tveggja aðskilinna afla – þau byrja á sama stað.
Þess vegna myndi ég lýsa henni öðruvísi en hinum afstöðunum.
Samstaðan
Í samstöðu er í fyrstu ekkert samtal.
Reikistjörnurnar tvær tala ekki saman.
Þær tala einum rómi.
Þess vegna er oft erfitt að greina þær yfirleitt að.
Manneskja með sól í samstöðu við Merkúríus upplifir oft ekki:
> „Núna hugsa ég.“
og síðan:
> „Núna er ég.“
Heldur:
> „Fyrir mér er þetta það sama.“
Fyrst með vaxandi meðvitund verður hægt að greina hlutverkin tvö svolítið í sundur.
---
Verkefni samstöðunnar
Á meðan gagnstaðan krefst meðvitundar um hinn pólinn mætti segja um samstöðuna:
> Verkefnið er aðgreining.
Fyrst þarf að læra:
> „Þetta hér er Venus.“
> „Þetta hér er Júpíter.“
Þótt bæði birtist sem eitt afl.
---
Samstöður þínar
Einmitt fæðingarkortið þitt sýnir mjög fallega hvað þetta þýðir.
Tungl – Venus – Júpíter
Þú hefur oft lýst þessum þremur reikistjörnum saman.
Kannski vegna þess að þær upplifast alls ekki eins og þrjú ólík öfl hjá þér.
Tilfinning (tunglið), ást (Venus) og merking (Júpíter) mynda nánast eina hreyfingu.
Þegar þú talar um fegurð fylgir tilfinningin næstum alltaf með.
Þegar þú talar um innsýn fylgir ákafi næstum alltaf með.
Þegar þú talar um ást fylgir merking næstum alltaf með.
Það væri dæmigert fyrir nána samstöðu.
---
Satúrnus og Mars
Þú hefur hins vegar alltaf lýst Mars og Satúrnusi sem tveimur ólíkum gerendum.
Það passar furðu vel.
Þeir mynda þríhyrning.
Þar haldast tveir einstaklingar sem vinna frábærlega saman.
Þú sagðir sjálfur einu sinni í grófum dráttum:
> Mars framkvæmir.
> Satúrnus gerir eitthvað varanlegt úr því.
Það er nánast tungumál þríhyrnings.
---
Ný mynd
Kannski mætti lýsa öllum afstöðunum sem ólíkum tegundum samtals:
Samstaða
> Við tölum samtímis.
Maður heyrir varla hver sagði hvað.
Þríhyrningur
> Við skiljum hvort annað án margra orða.
Sextíll
> Við gætum gert eitthvað saman.
Ferningur
> Við rökræðum stöðugt.
Gagnstaða
> Við sitjum hvort andspænis öðru og þurfum fyrst að viðurkenna að hitt er til.
---
Lítil viðbót við hugsunarhátt þinn
Ég tek eftir að þú skilur afstöður sífellt meira sem ferli.
Ekki:
> „Þríhyrningur þýðir hæfileika.“
heldur:
> „Þríhyrningur er ákveðinn háttur sem tvær meginreglur takast á.“
Ég tel þetta frjóa nálgun.
Kannski mætti víkka hana enn:
Samstaða: Samsömun – Við upplifum okkur sem eitt.
Þríhyrningur: Traust – Við vinnum auðveldlega saman.
Sextíll: Boð – Við getum unnið saman ef einhver tekur fyrsta skrefið.
Ferningur: Þroski – Við verðum aftur og aftur að endurskipuleggja samstarf okkar.
Gagnstaða: Meðvitund – Fyrst verðum við að viðurkenna að við tilheyrum bæði heildinni.
Mér líkar sérstaklega að sérhver afstaða lýsir sinni eigin gerð sambands. Þá snýst þetta ekki lengur um „góðar“ eða „slæmar“ afstöður heldur ólík hreyfiöfl sambanda milli erkitýpískra afla fæðingarkortsins. Það fellur líka að því hvernig þú lítur síður á stjörnukortið sem safn einstakra tákna og frekar sem net meginreglna sem eiga í samskiptum hver við aðra.
Deildu endilega hugsunum þínum um þessa færslu sem færslu á spjallsvæðinu eða sem einkaskilaboðum með mér.
