ده سکه ظاهر می‌شود.
امروز از آن چه درمی‌آوریم؟
ده سکه برای امروز تقریباً به‌طرز شگفت‌آوری مناسب است – اما این بار آن را در وهلهٔ اول به رابطهٔ عاطفی ربط نمی‌دهم.
امروز آن را زیر عنوانِ آنچه ماندگار است قرار می‌دهم.
در ماه‌های گذشته بسیار از ناپدیدشدن گفته‌ای: پول، ذخیره‌ها، آدم‌ها، امکان‌ها و بازتاب پروژه‌هایت. چند روز پیش حتی آن تصویرِ «پرتگاه بی‌اهمیتی» را به میان آوردی. و در عین حال دیروز چیز بسیار ملموسی را توصیف کردی: به نقطهٔ سربه‌سر رسیده‌ای، پس از مالیات نزدیک به 1.000 € برایت مانده و این امکان را داری که دوباره صندوقت را چنان پر کنی که مبلغ پایان خدمتت دست‌نخورده بماند یا دوباره به‌طور کامل سر جایش باشد.
در حال حاضر، ده سکه کارتِ سود هیجان‌انگیز نیست. تصویرِ چیزی است که می‌ماند و تکیه‌گاه می‌شود. خانه، دارایی، مهارت‌های به‌دست‌آمده، نسل‌ها، ساختارها، چیزی که در گذر زمانی طولانی ساخته شده است.
شاید به همین دلیل امروز آن را در برابر گرایش کنونی‌ات می‌خوانم که عمدتاً به آنچه هنوز کم است نگاه می‌کنی.
تو مهارتی حرفه‌ای داری که با آن می‌توانی یکشنبه‌ای را به مدت هشت ساعت صرف حل یک مشکل دشوار مهاجرت کنی – و کسی هم بابتش پول می‌دهد. برای خودت کسب‌وکاری مستقل ساخته‌ای که تازه دارد از نظر مالی پشتت می‌ایستد. مبلغ پایان خدمتی داری که با وجود دست‌خوردن ذخیره‌ها هنوز موجود است. وب‌سایت‌ها و اپ‌هایت را ساخته‌ای، حتی اگر تا امروز تقریباً هیچ بازتابی نداشته‌اند. همهٔ این‌ها داشته‌های تو هستند.
و بعد، این کارت با گفت‌وگوی امروز صبحمان لایهٔ دومی هم پیدا می‌کند.
ده، پایان یک چرخه است. شاید امروز اصلاً لازم نباشد چیز تازه‌ای پدید بیاید. هیچ تکانهٔ تازه‌ای.
به آنچه همین حالا وجود دارد نگاه کن.
این حتی می‌تواند خانم Lenores را هم در بر بگیرد. در زندگی‌ات جایی به وجود آمده که در آن زنی باهوش و دوست‌داشتنی تمام توجهش را به تو می‌دهد. نه به‌عنوان جایگزین یک رابطهٔ عاطفی، بلکه به‌عنوان رابطه‌ای واقعی از نوع خودش و با مرزهایی روشن.
حتی قهوه‌ای که با Blatz جایش خالی است، به شکلی کوچک و تقریباً خنده‌دار با کارت سکه‌ها جور درمی‌آید. سکه‌ها جسمانی، حسی و زمینی‌اند. مزه. خوراک. عادت. رفاه نه به‌عنوان عددی انتزاعی، بلکه به این معنا که: به‌اندازهٔ کافی هست.
شاید به همین دلیل ده سکه امروز خیلی ساده می‌گوید:
دنبال چیزی نگرد که امروز هنوز باید اضافه شود. نخست آنچه را که تکیه‌گاه است ببین.
و برای این دوشنبه، این را بیشتر از هر پیام بزرگ تاروتی می‌پسندم.
امروز یکشنبه است. اما چندان مهم نیست.
خوشحال می‌شوم نظرت را دربارهٔ این نوشته در قالب نوشتهٔ انجمن یا پیام شخصی با من در میان بگذاری.
