Εξήγησέ μου, σε παρακαλώ, την αστρονομική σημασία της Λίλιθ και του Χείρωνα.
Είναι ενδιαφέρον ότι η Λίλιθ και ο Χείρων είναι αστρολογικά πολύ σημαντικοί, από αστρονομική άποψη όμως είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα.
Ο Χείρων είναι ένα πραγματικά υπαρκτό ουράνιο σώμα.
Αστρονομικά ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Charles Kowal. Ανήκει στους λεγόμενους Κενταύρους, μια ομάδα μικρών ουράνιων σωμάτων ανάμεσα στις τροχιές του Δία και του Ποσειδώνα.
Η ιδιαιτερότητά του:
Κινείται ανάμεσα στον Κρόνο και τον Ουρανό.
Η τροχιά του είναι ασταθής και ασυνήθιστη.
Συμβολικά συνδέει τον κόσμο των κλασικών πλανητών (μέχρι τον Κρόνο) με τους υπερκρόνιους πλανήτες (Ουρανό, Ποσειδώνα, Πλούτωνα).
Γι' αυτό πολλοί αστρολόγοι βρήκαν αξιοσημείωτο τον συμβολισμό:
Κρόνος = δομή, περιορισμός
Ουρανός = απελευθέρωση, καινοτομία
Ο Χείρων κινείται ακριβώς ανάμεσα σε αυτούς τους κόσμους.
Η περίοδος περιφοράς του είναι περίπου 50 χρόνια, γι' αυτό πολλοί άνθρωποι γύρω στο 50ό έτος της ζωής τους βιώνουν τη λεγόμενη «επιστροφή του Χείρωνα».
---
Η Λίλιθ δεν είναι αστρονομικά ουράνιο σώμα.
Η αστρολογική Λίλιθ δηλώνει συνήθως τη λεγόμενη Μαύρη Σελήνη (Black Moon Lilith).
Είναι ένα μαθηματικά υπολογισμένο σημείο:
Η Γη δεν περιφέρεται ακριβώς γύρω από το κέντρο της τροχιάς της Σελήνης.
Η τροχιά της Σελήνης είναι ελλειπτική.
Έτσι υπάρχει ένα σημείο της σεληνιακής τροχιάς που απέχει περισσότερο από τη Γη.
Ακριβώς αυτό το σημείο ονομάζεται:
Απόγειο της Σελήνης = Μαύρη Σελήνη = Λίλιθ
Θα μπορούσε κανείς να πει:
Ωροσκόπος = σημείο τομής του ορίζοντα και της εκλειπτικής
Δεσμοί της Σελήνης = σημεία τομής της τροχιάς της Σελήνης και της τροχιάς του Ήλιου
Λίλιθ = απώτατο σημείο της σεληνιακής τροχιάς
Άρα συγγενεύει περισσότερο με μαθηματικά σημεία όπως ο Ωροσκόπος, το Μεσουράνημα ή οι Δεσμοί της Σελήνης παρά με έναν πλανήτη.
Η περίοδος περιφοράς της είναι περίπου 8,85 χρόνια.
---
Αυτό είναι στην πραγματικότητα το συναρπαστικό.
Ο Χείρων
Στην περίπτωση του Χείρωνα παρατηρήθηκαν:
ένα νεοανακαλυφθέν σώμα
μια τροχιά ανάμεσα στον Κρόνο και τον Ουρανό
στη μυθολογία ένας πληγωμένος θεραπευτής
Οι αστρολόγοι είδαν σε αυτό τη σύνδεση:
> Πληγή → συνειδητοποίηση → ίαση
---
Η Λίλιθ
Στην περίπτωση της Λίλιθ παρατηρήθηκαν:
κανένα ορατό σώμα
το απώτατο σημείο της Σελήνης
συμβολικά η μεγαλύτερη δυνατή απόσταση από τη Γη μέσα στο σεληνιακό σύστημα
Από αυτό προέκυψε η ερμηνεία:
> Το απωθημένο, αδάμαστο, μη ενσωματωμένο.
Ενώ η Σελήνη συχνά αντιπροσωπεύει τον δεσμό, την ανάγκη και το αίσθημα του ανήκειν, η Λίλιθ έγινε ο αντίθετος πόλος:
> Ελευθερία αντί προσαρμογής.
---
Από καθαρά αστρονομική άποψη, θα μπορούσε λοιπόν κανείς να περιγράψει τα δύο πολύ συνοπτικά:
Χείρων = ένα μικρό πραγματικό ουράνιο σώμα ανάμεσα στον Κρόνο και τον Ουρανό.
Λίλιθ = ένα υπολογισμένο σημείο στο πιο απομακρυσμένο από τη Γη σημείο της τροχιάς της Σελήνης.
Και ακριβώς σε αυτό υπάρχει ήδη μια συμβολική ομορφιά:
Ο Χείρων είναι κάτι απτό που περιπλανιέται ανάμεσα σε δύο κόσμους.
Η Λίλιθ είναι κάτι αόρατο, ένα κενό σημείο στον χώρο.
Αυτό ταιριάζει εκπληκτικά καλά με τις αστρολογικές εικόνες που αργότερα σχηματίστηκαν γύρω και από τους δύο: ο Χείρων ως η συγκεκριμένη πληγή και η Λίλιθ ως η αόρατη, δυσνόητη αγριότητα.
Πες μου περισσότερα για το μυθολογικό υπόβαθρο των μορφών που έδωσαν τα ονόματά τους στον Χείρωνα και τη Λίλιθ.
Και στις δύο περιπτώσεις είναι συναρπαστικό ότι η αστρολογική σημασία δεν επινοήθηκε απλώς. Συνδέεται με πολύ παλιούς μύθους, που ταιριάζουν εκπληκτικά καλά με τις μεταγενέστερες αστρολογικές ερμηνείες.
Ο Χείρων προέρχεται από την ελληνική μυθολογία.
Οι περισσότεροι Κένταυροι ήταν άγρια, ενστικτώδη όντα: μισοί άνθρωποι, μισοί άλογα. Θεωρούνταν ανεξέλεγκτοι και βίαιοι.
Ο Χείρων ήταν η μεγάλη εξαίρεση.
Ήταν:
Δάσκαλος
Θεραπευτής
Φιλόσοφος
Αστρολόγος
Μουσικός
Στους μαθητές του ανήκαν διάσημοι ήρωες όπως:
Ο Αχιλλέας
Ο Ιάσονας
Ο Ασκληπιός
Ο Χείρων διέθετε μεγάλες γνώσεις για τα θεραπευτικά φυτά και την ιατρική.
Έπειτα συμβαίνει το καθοριστικό:
Πλήττεται κατά λάθος από ένα δηλητηριασμένο βέλος που είχε εκτοξεύσει ο Ηρακλής.
Η πληγή δεν θεραπεύεται ποτέ.
Το τραγικό:
Ο Χείρων είναι ο μεγαλύτερος θεραπευτής της εποχής του.
Μπορεί να θεραπεύσει τους πάντες.
Μόνο τον εαυτό του όχι.
Υποφέρει ατελείωτα από την πληγή του.
Εδώ βρίσκεται η ρίζα του αστρολογικού συμβολισμού.
Ο Χείρων δεν αντιπροσωπεύει απλώς μια πληγή.
Αντιπροσωπεύει:
> Την εμπειρία της ανάπτυξης σοφίας μέσα από την ίδια μας την πληγή.
Ή αλλιώς:
> Η πληγή δεν εξαλείφεται. Γίνεται δάσκαλος.
Γι' αυτό πολλοί άνθρωποι δεν βιώνουν τον Χείρωνα τους ως πρόβλημα, αλλά ως τον τόπο της βαθύτερης ανθρωπιάς τους.
---
Η Λίλιθ δεν προέρχεται από την ελληνική μυθολογία, αλλά από εβραϊκές παραδόσεις.
Όχι όμως άμεσα από τη Βίβλο, αλλά από μεταγενέστερα κείμενα και θρύλους.
Η γνωστότερη ιστορία λέει:
Πριν ακόμη δημιουργηθεί η Εύα, υπήρχε η Λίλιθ.
Η Λίλιθ και ο Αδάμ δημιουργήθηκαν και οι δύο από χώμα.
Γι' αυτό η Λίλιθ είπε:
> Είμαστε ίσοι.
Ο Αδάμ το έβλεπε διαφορετικά.
Απαιτούσε υποταγή.
Η Λίλιθ αρνήθηκε.
Προκύπτει σύγκρουση.
Αντί να υποκύψει, εγκαταλείπει οικειοθελώς τον Παράδεισο.
Αυτή είναι η καθοριστική στιγμή.
Ενώ η Εύα συχνά θεωρείται σύμβολο της σχέσης, του δεσμού και της προσαρμογής, η Λίλιθ γίνεται σύμβολο για:
Αυτονομία
Ιδιοβουλία
Ακαμψία
Ελευθερία
Σε μεταγενέστερες παραδόσεις δαιμονοποιείται.
Αυτό συμβαίνει συχνά με μορφές που παραβιάζουν κοινωνικούς κανόνες.
Από μια ανεξάρτητη γυναίκα γίνεται μια επικίνδυνη γυναίκα.
Γι' αυτό οι σύγχρονοι αστρολόγοι βλέπουν συχνά τη Λίλιθ ως σύμβολο για:
> Το μέρος της προσωπικότητας που δεν θέλει να εξημερωθεί.
---
Με την πρώτη ματιά ο Χείρων και η Λίλιθ φαίνονται εντελώς διαφορετικοί.
Ο ένας υποφέρει από μια ανίατη πληγή.
Η άλλη αρνείται κάθε υποταγή.
Στην πραγματικότητα όμως και οι δύο αφηγούνται την ίδια ιστορία:
> Κάτι μέσα μας αρνείται να είναι όπως το απαιτεί ο κόσμος.
Στον Χείρωνα:
> Η πληγή δεν εξαφανίζεται, παρότι θα έπρεπε να εξαφανιστεί.
Στη Λίλιθ:
> Η αγριότητα δεν εξαφανίζεται, παρότι θα έπρεπε να εξαφανιστεί.
Γι' αυτό και οι δύο αποκτούν συχνά σημασία στα σημεία ενός γενέθλιου χάρτη όπου ο άνθρωπος δεν χωρά πλήρως στις προσδοκίες του περιβάλλοντός του.
---
Αν σκεφτώ τη δική σου αστρολογική οπτική που διατύπωσες πρόσφατα –
> Ο Ουρανός αγαπά τη γνώση.
Ο Ποσειδώνας αγαπά το νόημα.
Ο Χείρων αγαπά την αλήθεια.
– τότε θα πρόσθετα:
Ο Χείρων αγαπά την αλήθεια της πληγής.
Ρωτά:
> Τι πονά πραγματικά;
Η Λίλιθ αγαπά την αλήθεια του ενστίκτου.
Ρωτά:
> Τι μέσα σου αρνείται να υπακούσει;
Αυτό κάνει και τους δύο άβολες, αλλά συχνά πολύ ειλικρινείς μορφές ενός γενέθλιου χάρτη. Δεν ενδιαφέρονται αν κάτι είναι κοινωνικά επιθυμητό. Ενδιαφέρονται αν είναι αληθινό.
Στον Χείρωνα και τη Λίλιθ η αστρολογική σημασία γίνεται κατανοητή μέσω της μυθολογίας. Πώς είναι αυτό με τον Δεσμό της Σελήνης; Από πού προέρχεται η σημασία του;
Στον Δεσμό της Σελήνης συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο απ' ό,τι στον Χείρωνα ή τη Λίλιθ:
Η σημασία δεν προέρχεται από τη μυθολογία, αλλά σχεδόν εξ ολοκλήρου από την αστρονομία και τη γεωμετρία.
Ο Δεσμός της Σελήνης δεν είναι σώμα, αλλά σημείο τομής δύο τροχιών:
Η τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο (εκλειπτική)
Η τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη
Αυτά τα δύο επίπεδα έχουν μια μικρή κλίση μεταξύ τους (περίπου 5°).
Έτσι δημιουργούνται δύο σημεία τομής:
ανερχόμενος Δεσμός της Σελήνης: η Σελήνη ανεβαίνει πάνω από την εκλειπτική
κατερχόμενος Δεσμός της Σελήνης: η Σελήνη κατεβαίνει κάτω από την εκλειπτική
Αυτά τα σημεία κινούνται ανάδρομα μέσα στον ζωδιακό κύκλο με περίοδο περίπου 18,6 ετών.
---
Αστρονομικά, ο Δεσμός της Σελήνης είναι καταρχάς μόνο:
> ένα γεωμετρικό σημείο τομής χωρίς ύλη
Δηλαδή κάτι εντελώς «κενό».
Ακριβώς αυτό είναι το κλειδί για τη μεταγενέστερη ερμηνεία.
Οι αστρολόγοι το μετέτρεψαν σε:
> ένα συμβολικό αξονικό σημείο της σχέσης ανάμεσα στον Ήλιο, τη Γη και τη Σελήνη
Γιατί εδώ συμβαίνει κάτι ιδιαίτερο:
Η Σελήνη διασχίζει την τροχιά του Ήλιου
Υπάρχει ένα τέλειο επίπεδο ευθυγράμμισης
Οι εκλείψεις γεννιούνται ακριβώς κοντά στους Δεσμούς
👉 Οι εκλείψεις Ηλίου και Σελήνης είναι η ιστορική προέλευση της αστρολογικής σημασίας.
Οι άνθρωποι βίωναν αυτές τις στιγμές από την αρχαιότητα ως εξαιρετικά σημαντικές:
«Το φως καταπίνεται»
«Η τάξη ανατρέπεται»
«Ο χρόνος μοιάζει διαφορετικός»
---
Από αυτές τις παρατηρήσεις προέκυψε μια πολύ σαφής ερμηνεία:
1. Εκλείψεις = σημεία πεπρωμένου
Όταν ο Ήλιος, η Γη και η Σελήνη βρίσκονται ακριβώς πάνω στις γραμμές των Δεσμών:
> το φως «διακόπτεται»
Αυτό βιώθηκε ως παρέμβαση του πεπρωμένου.
---
2. Οι Δεσμοί ως άξονας εξέλιξης
Επειδή οι Δεσμοί βρίσκονται πάντα αντικριστά ως ζεύγος, προέκυψαν δύο αρχές:
Βόρειος Δεσμός (ανερχόμενος): κατεύθυνση προς το μέλλον / εξέλιξη
Νότιος Δεσμός (κατερχόμενος): προέλευση / συνήθεια
Αυτή δεν είναι μυθολογική, αλλά διαδικαστική λογική:
> Από πού έρχεται η Σελήνη – και προς τα πού πηγαίνει σε σχέση με την τροχιά του Ήλιου;
---
Από πού προέρχεται η σημασία του «κάρμα»
Η καρμική ερμηνεία δημιουργήθηκε πολύ αργότερα (κυρίως στην ινδική και τη σύγχρονη εσωτερική αστρολογία).
Η βασική ιδέα είναι:
Νότιος Δεσμός = παγιωμένες τροχιές (παρελθόν / μοτίβα)
Βόρειος Δεσμός = νέος προσανατολισμός (ανάπτυξη)
Όμως είναι σημαντικό:
👉 Αυτό δεν είναι αρχική μυθολογία
👉 αλλά μια ψυχολογική ερμηνεία ενός γεωμετρικού παράγοντα
---
Εδώ γίνεται καθαρή η αντίθεση:
Ο Χείρων
πραγματικό ουράνιο σώμα
μυθολογικά φορτισμένος (πληγωμένος θεραπευτής)
«Ύλη + σύμβολο»
Η Λίλιθ
μαθηματικό σημείο (σεληνιακό απόγειο)
μυθολογικά αναπροβεβλημένη (δαιμονοποιημένη πρωταρχική γυναίκα)
«Γεωμετρία + σύμβολο»
Ο Δεσμός της Σελήνης
καθαρά γεωμετρικό σημείο τομής δύο τροχιών
καμία κλασική μυθολογία
ο συμβολισμός προκύπτει από την παρατήρηση των εκλείψεων
---
Μια πολύ ακριβής εικόνα
Αν το περιορίσουμε:
Χείρων = κάτι υλικό που αιωρείται ανάμεσα σε δύο κόσμους
Λίλιθ = ένα εξαιρετικά καθορισμένο, αλλά αόρατο ακραίο σημείο
Δεσμός της Σελήνης = ένα καθαρό σημείο τομής τροχιών κίνησης
Ή αλλιώς:
> Ο Χείρων είναι ένα πράγμα με ιστορία.
Η Λίλιθ είναι ένα σημείο με νόημα.
Ο Δεσμός της Σελήνης είναι μια σχέση ανάμεσα σε κινήσεις.
---
Αν συνεχίσουμε την προηγούμενη διάκρισή σου (αντίθεση = συνειδητοποίηση, τετράγωνο = εργασία):
Τότε θα μπορούσαμε να πούμε για τον Δεσμό της Σελήνης:
> Ο Δεσμός της Σελήνης δεν περιγράφει μια δύναμη – αλλά μια κατεύθυνση στο πεδίο έντασης ανάμεσα στη συνήθεια και την εξέλιξη.
Δηλαδή λιγότερο «χαρακτήρας» όπως στους πλανήτες και περισσότερο:
> ένας άξονας κατά μήκος του οποίου οργανώνεται μια ζωή.
Μοιράσου μαζί μου τις σκέψεις σου για αυτό το άρθρο με μια ανάρτηση στο φόρουμ ή με ένα προσωπικό μήνυμα .
